Ο,τι κι αν κάνει στο Παγκόσμιο της Οσάκα η Χριστίνα Χατζή, θα είναι Νο1 στην καρδιά μας. Οχι μόνο γιατί αντιπροσωπεύει τα ελληνικά χρώματα, αλλά και γιατί είναι γνήσιος εκπρόσωπος της ελίτ της θηλυκότητας και της ομορφιάς.

Ηδη είχαν κάψει την Ολυμπία...

Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή ασχολήθηκε με την καταστροφή της Αρχαίας Ολυμπίας.
Μία μέρα μετά, όταν έριξε τις ευθύνες στην πυροσβεστική.
Ισως να έχει και δίκιο.
Αλλά, όταν κατηγορεί για απουσία από τον τόπο του εγκλήματος, καλό θα ήταν να μπορεί να εξηγήσει για ποιο λόγο απουσίαζε και η ίδια τις κρίσιμες ώρες από τον πιο ιστορικό τόπο του παγκόσμιου αθλητισμού.
Οι εύκολες και γεμάτες διαφήμιση βόλτες το 2004 με τη φλόγα στα χέρια, είχαν πολύ μικρότερη σημασία από τώρα, που οι κανονικές φλόγες άφηναν στάχτες και μαυρίλα.
Ο πρόεδρος, Μίνως Κυριακού, δεν ήταν εκεί.

Ο Λάμπης Νικολάου δεν ήταν εκεί.

Τα άλλα μέλη της ΕΟΕ, δεν ήταν εκεί.
Οι Πρόεδροι των αθλητικών Ομοσπονδιών, δεν ήταν εκεί.
Το χειρότερο όμως ήταν πως σε αυτή την κρίσιμη στιγμή  φάνηκε να γυρίζουν την πλάτη στην Αρχαία Ολυμπία και οι αθλητές μας.

Θα θέλαμε να είχαμε δει στην Ολυμπία τον σπουδαιότερο από τους ολυμπιονίκες μας, τον Πύρρο Δήμα.
Θα θέλαμε να είχαμε δει την Βούλα Πατουλίδου ή ακόμα τη Σοφία Σακοράφα, που τόσο θερμά προωθεί την ιδιαίτερη σημασία που έχει ο αθλητισμός για την κοινωνία.

Θα θέλαμε να είχαμε δει Ολυμπιονίκες, πρωταθλητές, λαμπαδηδρόμους.
Θα είχαν άραγε βοηθήσει σε κάτι;

Ναι.

Θα είχαν δηλώσει σε όλους, ότι το κράτος μπορεί να λείπει, αλλά ο αθλητισμός είναι παρών εκεί που καίγεται το σπίτι του.

Και το κυριότερο, θα είχαν δώσει με την παρουσία τους μια σταλιά κουράγιο σ’ εκείνους που δεν έχασαν μόνο το ιερό δάσος της Ολυμπίας, αλλά και τα ίδια τους τα σπίτια. Θα τους είχαν δείξει ότι δεν είναι μόνοι τους. 
Θα είχαν δηλώσει ότι η Ολυμπία δεν ήταν ήδη καμένη στις ψυχές μας πριν ακόμα καεί…